Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του γυναικείου και του φεμινισμού;

Πριν από λίγο καιρό, δεν δόθηκε στις γυναίκες ούτε τα πιο βασικά δικαιώματα. Τα συνηθισμένα πράγματα, όπως το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού, ο έλεγχος των γεννήσεων, η εξάσκηση του νόμου, το σχολείο Ivy League, η υπηρεσία του δικαστικού συμβουλίου ή ακόμη και η παρακολούθηση των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ένα μικρό μέρος των πραγμάτων που δεν επιτρέπεται στις γυναίκες. Γρήγορα προχωρήστε σε εκατό χρόνια αργότερα, και το δυσάρεστο υπόλειμμα καταπίεσης παραμένει σταθερά ενσωματωμένο στην κοινωνία μας. Εκτός από τη θλιβερή πραγματικότητα που μερικές γυναίκες έχουν απολυθεί ακόμη και σήμερα, υπάρχει μια πληθώρα νέων εμποδίων που αντιμετωπίζουμε σε αυτόν τον δήθεν «ίσο» κόσμο.

Τα κινήματα αντίστασης εμφανίστηκαν με ένα όραμα για την προώθηση μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς και την επίτευξη της ισότητας των φύλων μέσω μεταρρυθμίσεων σε κρίσιμα ζητήματα, όπως το δικαίωμα των γυναικών, τα δικαιώματα αναπαραγωγής, η ίση αμοιβή και η άδεια μητρότητας. Μέσα στον πυρήνα αυτού του αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών, βρίσκουμε διάφορα συνυφασμένα κινήματα και κοινωνικές έννοιες όπως ο φεμινισμός και ο γυναικισμός.

Εάν το διαβάζετε για να αποκτήσετε μια σαφή κατανόηση των διαφορών μεταξύ των δύο, είστε στο σωστό μέρος.

Τι είναι ο γυναικισμός;

Σάττερκοκ

Ο όρος «γυναικισμός» επινοήθηκε το 1983 από την Αλίκη Γουόκερ, μια Αμερικανίδα ποιήτρια, ακτιβίστρια και συγγραφέας του κριτικά αναγνωρισμένου μυθιστορήματος The Color Purple. Ήταν μια αντίδραση στη συνειδητοποίηση ότι ο φεμινισμός δεν περιλάμβανε τις προοπτικές και τις εμπειρίες των μαύρων γυναικών.

Καθώς ο διαχωρισμός είχε τελειώσει μόλις το 1964, η μαύρη κοινότητα - ειδικά οι μαύρες γυναίκες - εξακολουθούσαν να υφίστανται το βάρος των κοινωνικοοικονομικών διακρίσεων, του κλασισμού και του ρατσισμού. Παραδοσιακά, το φεμινιστικό κίνημα στερείται ποικιλομορφίας και κυριαρχείται κυρίως από λευκές γυναίκες μεσαίας και ανώτερης τάξης. Απέτυχε να αντιμετωπίσει την κατάσταση των μαύρων γυναικών και σπάνια συμμετείχε στις έγχρωμες γυναίκες στις διαδηλώσεις του. Υπό το φως της ελιτιστικής φύσης του αρχικού φεμινιστικού κινήματος, ο γυναικισμός εμφανίστηκε στην εικόνα.

Ο γυναικισμός, ως κοινωνικό πλαίσιο, διαχωρίζεται από τον φεμινισμό. Γιορτάζει τη γυναικεία ηλικία, εστιάζει στις μαύρες γυναίκες και στοχεύει στην επίτευξη και τη διατήρηση της συμμετοχής στην κοινωνία. Ο Walker όρισε τις φεμινιστές ως μαύρες φεμινίστριες ή φεμινίστριες χρώματος που έχουν δεσμευτεί για την ολότητα και την επιβίωση ολόκληρου του λαού (άνδρες και γυναίκες).

Η πολύτιμη φράση της Αλίκης Γουόκερ, «Η γυναικεία είναι φεμινιστική, όπως το μωβ στη λεβάντα», υποδηλώνει ότι θεωρεί τον φεμινισμό ως συστατικό της ευρύτερης ιδεολογικής ομπρέλας του γυναικισμού.

Τι είναι ο φεμινισμός;

Σάττερκοκ

Η έννοια του φεμινισμού είναι συνώνυμη με την ισότητα. Το φάσμα των κινήσεων και των ιδεολογιών που έχει από κοινού μοιράζεται έναν κοινό στόχο: την καθιέρωση, τον ορισμό και την επίτευξη κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ισότητας των φύλων και την καταπολέμηση των στερεοτύπων των φύλων.

Σκεφτείτε όλα τα πραγματικά ζητήματα που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες από την εποχή των αμνημονεύτων. Το φεμινιστικό κίνημα αναφέρεται σε μια σειρά πολιτικών και κοινωνικών εκστρατειών για μεταρρυθμίσεις σε αυτά τα θέματα, όπως η ψήφος των γυναικών, η ίση αμοιβή, η ενδοοικογενειακή βία, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, η άδεια μητρότητας, η σεξουαλική παρενόχληση και η σεξουαλική κακοποίηση. Φυσικά, οι προτεραιότητες του κινήματος τείνουν να διαφέρουν μεταξύ διαφορετικών κοινοτήτων και εθνών.

Στη Δύση, ο φεμινισμός πέρασε από τρία κύματα. Ο φεμινισμός πρώτου κύματος περιστράφηκε γύρω από την ψηφοφορία και την πολιτική ισότητα. Ο φεμινισμός δεύτερου κύματος προσπάθησε να καταπολεμήσει περαιτέρω τις πολιτιστικές και κοινωνικές ανισότητες. Ο φεμινισμός τρίτου κύματος συνεχίζει να αντιμετωπίζει τις κοινωνικές, πολιτιστικές και οικονομικές ανισότητες με μια νέα εκστρατεία για μια ισχυρότερη επιρροή των γυναικών στα μέσα ενημέρωσης και την πολιτική. Επικεντρώθηκε επίσης στα αναπαραγωγικά μας δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην άμβλωση.

Το τέταρτο κύμα φεμινισμού ξεκίνησε γύρω στο 2012, και ενισχύει μόνο την επείγουσα ανάγκη για δικαιοσύνη όσον αφορά την παρενόχληση και την επίθεση, την ίση αμοιβή για ίση εργασία και τη θετική στάση του σώματος. Βασίζεται στην ουρά του φύλου και είναι χωρίς αποκλεισμούς. Επίσης, αυτό το κύμα τροφοδοτείται ψηφιακά. Ο φεμινιστικός λόγος στο Διαδίκτυο διαδραματίζει επίσης τεράστιο ρόλο. Τα διαδικτυακά φόρουμ και ο ακτιβισμός hashtag συμβάλλουν στη δημιουργία μιας τεράστιας κοινότητας, ενθαρρύνουν τη συζήτηση και ενθαρρύνουν τη δράση IRL.

Ποια είναι λοιπόν η διαφορά μεταξύ του γυναικείου και του φεμινισμού;

Η πιο αντίθετη διαφορά που πρέπει να θυμάστε είναι το γεγονός ότι οι μαύρες γυναίκες αντιμετωπίζουν τρία επίπεδα καταπίεσης: ο ρατσισμός, ο σεξισμός και ο κλασισμός. Εδώ εμφανίζεται η «διατομή». Ως έννοια, ο διατομεακός φεμινισμός αναγνωρίζει πώς διαφορετικές διαστάσεις της ζωής των ανθρώπων, όπως η σεξουαλική τους ταυτότητα, το φύλο, η φυλή και η τάξη, ενώνονται για να διαμορφώσουν τις ατομικές εμπειρίες τους για διακρίσεις. Αυτό καθιστά τον γυναικισμό έναν πολυεπίπεδο κίνημα.

Παρόλο που η μάχη της λευκής γυναίκας ενάντια στην καταπίεση έχει προχωρήσει πολύ από την καταπολέμηση του βικτοριανού μοντέλου της αδύναμης γυναίκας που δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τον εαυτό της, εξακολουθεί να είναι ως επί το πλείστον μονοδιάστατη. Ο γυναικισμός αγωνίζεται όχι μόνο για την ισότητα των φύλων, αλλά και για τη δικαιοσύνη ενάντια σε αυτήν την τριών επιπέδων καταπίεση κατά των μαύρων και των γυναικών.

Με λίγα λόγια, ο γυναικισμός είναι μια πιο σκοτεινή σκιά του φεμινισμού που περιλαμβάνει και αντιπροσωπεύει τις φωνές και τις προοπτικές των γυναικών και του χρώματος. Δίνει φως στις εμπειρίες των γυναικών χρώματος που ήταν πάντα στην πρώτη γραμμή του φεμινιστικού κινήματος και είναι ακόμη περιθωριοποιημένες σε ιστορικά μέσα και κείμενα.

Θυμηθείτε αυτό: ενώ ο φεμινισμός προσπαθεί για την ισότητα των φύλων, ο γυναικισμός στοχεύει στη συμφιλίωση των φύλων.

Ο DH Lawrence, ένας Αμερικανός συγγραφέας και ποιητής, κάποτε είπε, «το μέλλον της ανθρωπότητας δεν θα αποφασιστεί από τις σχέσεις μεταξύ των εθνών, αλλά από τις σχέσεις μεταξύ γυναικών και ανδρών». Η έννοια της συμφιλίωσης μεταξύ των δύο φύλων υπογραμμίζει την απλή ιδέα ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες πλήττονται από αδικία λόγω φύλου και το καθένα χρειάζεται το άλλο για πραγματική και πλήρη θεραπεία.

Σε παγκόσμια κλίμακα, σήμερα, εξακολουθούμε προφανώς να αντιμετωπίζουμε πολλά θέματα. Αλλά οι φεμινίστριες και οι γυναικείες έχουν βρει τον κοινό τους δρόμο, και αυτή η μάχη για τα δικαιώματα των γυναικών γίνεται όλο και πιο περιεκτική. Επειδή το ερώτημα σήμερα είναι: εάν ο ακτιβισμός σας αφήνει κάποιες γυναίκες έξω, για ποιον παλεύετε πραγματικά;