10 Ορμόνες υπεύθυνες για την αύξηση βάρους στις γυναίκες

Αυξάνετε το βάρος σας ακόμα κι αν τρώτε υγιεινά και ασκείστε τακτικά; Δυσκολεύεστε να ρίξετε αυτό το επίμονο λίπος; Ήρθε η ώρα να ελέγξετε τα επίπεδα ορμονών σας.

Η ορμονική ανισορροπία οφείλεται στις σημαντικότερες αιτίες αύξησης βάρους. Οι ορμόνες παίζουν μεγάλο ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού, στη διατήρηση της ομοιόστασης του σώματος (μια αυτορυθμιζόμενη διαδικασία για την εξισορρόπηση των σωματικών λειτουργιών), την αναπαραγωγική υγεία και τη διατήρηση του βάρους (1).

Οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες σε ορμονικές ανισορροπίες και τείνουν να κερδίζουν περισσότερο βάρος (2). Λοιπόν, ποιες ορμόνες φταίνε;

Σε αυτό το άρθρο, θα συζητήσουμε τις ορμόνες που είναι υπεύθυνες για την αύξηση βάρους και πώς ελέγχουν το μεταβολισμό, την πείνα και τον κορεσμό. Συνέχισε να διαβάζεις!

Η ορμονική ανισορροπία σας κάνει να κερδίζετε βάρος;

Οι ορμόνες, μαζί με τον τρόπο ζωής σας, επηρεάζουν την όρεξη, τον κορεσμό, το μεταβολισμό και το βάρος σας (3).

Το άγχος, η ηλικία, τα γονίδια και οι κακές επιλογές τρόπου ζωής μπορεί να διαταράξουν την ορμονική ισορροπία σας και να οδηγήσουν σε αργό μεταβολισμό, δυσπεψία και ανεξέλεγκτη πείνα. Αυτό, τελικά, οδηγεί σε αύξηση βάρους.

Ας μάθουμε λοιπόν ποιες ορμόνες προκαλούν αύξηση βάρους.

Ποιες ανισορροπίες ορμονών προκαλούν αύξηση βάρους;

1. Θυρεοειδής

Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένας αδένας σε σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στη βάση του λαιμού. Είναι υπεύθυνη για την απελευθέρωση τριών ορμονών - τριαιωδοθυρονίνη (Τ3), θυροξίνη (Τ4) και καλσιτονίνη (4).

Τα Τ3 και Τ4 είναι κυρίως υπεύθυνα για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας και του μεταβολισμού του σώματος. Παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του μεταβολισμού του λίπους και της γλυκόζης, της πρόσληψης τροφής και της οξείδωσης του λίπους (η διαδικασία διάσπασης των μορίων λίπους) (5), (6).

Οι ανισορροπίες στις θυρεοειδικές ορμόνες προκαλούν μια ιατρική κατάσταση που ονομάζεται υποθυρεοειδισμός (υπο-ενεργός θυρεοειδής αδένας). Ο υποθυρεοειδισμός σχετίζεται με μειωμένο μεταβολικό ρυθμό και θερμοκρασία σώματος και υψηλότερο ΔΜΣ (6).

Η ήπια δυσλειτουργία του θυρεοειδούς μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους και είναι πιθανός παράγοντας κινδύνου παχυσαρκίας (6).

Ο υποθυρεοειδισμός οδηγεί σε συσσώρευση νερού και όχι σε λίπος, που σε κάνει να φαίνεται παχουλό. Ο σοβαρός υποθυρεοειδισμός μπορεί να οδηγήσει σε οίδημα (συσσώρευση νερού στο πρόσωπο) (7). Μπορείτε να κερδίσετε 5-10 κιλά ή περισσότερο εάν η αύξηση βάρους σας οφείλεται μόνο στην ανισορροπία των θυρεοειδικών ορμονών.

Ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους και να βελτιώσει τη σύνθεση του σώματος και τη λειτουργία του θυρεοειδούς (8).

2. Λεπτίνη

Η λεπτίνη εκκρίνεται κυρίως από λιπώδη κύτταρα (λιποκύτταρα). Ρυθμίζει τις ενεργειακές δαπάνες, την όρεξη και την πρόσληψη τροφής (9), (10).

Ο τρόπος ζωής και η διατροφή σας διαδραματίζουν βασικό ρόλο στη ρύθμιση των επιπέδων λεπτίνης και του σωματικού σας βάρους. Μια μελέτη που διεξήχθη σε αρουραίους διαπίστωσε ότι η κατανάλωση επεξεργασμένων και γρήγορων φαγητών, ποτών με ζάχαρη και πολύ φρουκτόζης μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση στη λεπτίνη και, κατά συνέπεια, στην παχυσαρκία

Καθώς συνεχίζετε να καταναλώνετε περισσότερες τροφές που περιέχουν φρουκτόζη, συσσωρεύεται περισσότερο λίπος και εκκρίνεται περισσότερη λεπτίνη. Αυτό, με τη σειρά του, απευαισθητοποιεί το σώμα σας στη λεπτίνη και ο εγκέφαλός σας σταματά να λαμβάνει το σήμα να σταματήσει να τρώει. Αυτό, τελικά, οδηγεί σε αύξηση βάρους (12).

3. Ινσουλίνη

Η ινσουλίνη, μια πεπτιδική ορμόνη που εκκρίνεται από τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος, ρυθμίζει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Η διατροφική ανισορροπία, η σωματική αδράνεια και η υπερβολική κατανάλωση μεταποιημένων τροφίμων, αλκοόλ και τεχνητά γλυκανμένα ποτά και το σνακ σε ανθυγιεινά τρόφιμα μπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία και αντίσταση στην ινσουλίνη.

Η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνει την έκκριση της ενδογενούς ινσουλίνης (η ινσουλίνη που εκκρίνεται από το πάγκρεας), η οποία οδηγεί σε αύξηση βάρους μεταβάλλοντας τον μεταβολισμό της γλυκόζης (13).

Η διαχείριση του τρόπου ζωής, η παρακολούθηση των ορμονικών σας επιπέδων και η άσκηση είναι απαραίτητα για την πρόληψη της ανθεκτικής στην ινσουλίνη παχυσαρκίας.

4. Γκρελίν

Η γκρελίνη είναι μια ορεξιγόνη (διεγερτική της πείνας) ορμόνη που διεγείρει την όρεξη και την πρόσληψη τροφής και αυξάνει την εναπόθεση λίπους.

Εκκρίνεται από το στομάχι κυρίως ως απάντηση στα τρόφιμα. Το στομάχι σας εκκρίνει γκρελίνη όταν είναι άδειο και μειώνει την παραγωγή του λίγο μετά το γεύμα (14).

Μετά από ένα γεύμα, το ποσοστό καταστολής της γκρελίνης είναι χαμηλότερο σε παχύσαρκα άτομα σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογικό ΔΜΣ. Αυτό οδηγεί σε υπερκατανάλωση τροφής, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση βάρους (15).

5. Οιστρογόνο

Τόσο τα υψηλά όσο και τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση βάρους μεταξύ των γυναικών.

Τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων προάγουν την εναπόθεση λίπους, ενώ τα χαμηλά επίπεδα (ειδικά κατά την εμμηνόπαυση) έχουν ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση σπλαχνικού λίπους, ειδικά στην κάτω περιοχή (16).

Μελέτες έχουν δείξει ότι η αυξημένη έκκριση της οιστρόνης, της οιστραδιόλης και της ελεύθερης οιστραδιόλης σχετίζονται με αυξημένο ΔΜΣ σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (17).

Το επίπεδο των οιστρογόνων σχετίζεται αρνητικά με τη συνολική σωματική δραστηριότητα. Όσο πιο σωματικά δραστήρια είστε κατά την εμμηνόπαυση, τόσο περισσότερο μπορείτε να ελέγχετε την αύξηση βάρους σας (18).

6. Κορτιζόλη

Η κορτιζόλη είναι μια στεροειδής ορμόνη που παράγεται από τα επινεφρίδια. Εκκρίνεται κυρίως όταν είστε άγχος, κατάθλιψη, ανήσυχος, νευρικός, θυμωμένος, σωματικά τραυματισμένος κ.λπ.

Η κατανάλωση τροφίμων με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, το χρόνιο στρες και η έλλειψη ύπνου οδηγούν σε αύξηση της παραγωγής κορτιζόλης. Ένα υψηλό επίπεδο κορτιζόλης προκαλεί συσσώρευση λίπους στην κοιλιακή περιοχή. Αυτός ο φαύλος κύκλος είναι μια από τις κύριες αιτίες αύξησης βάρους (19), (20).

7. Τεστοστερόνη

Η τεστοστερόνη είναι μια αρσενική ορμόνη φύλου, αλλά εκκρίνεται επίσης σε μικρό βαθμό από τις ωοθήκες στις γυναίκες.

Η τεστοστερόνη βοηθά στην καύση λίπους, ενισχύει τα οστά και τους μύες και βελτιώνει τη λίμπιντο (21). Η αντίσταση στην ινσουλίνη λόγω αυξημένου λιπώδους ιστού οδηγεί σε χαμηλή κυκλοφορία της σφαιρίνης που συνδέεται με την ορμόνη του φύλου (SHBG) (μια πρωτεΐνη που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου). Αυτό προκαλεί μείωση του επιπέδου τεστοστερόνης και αύξηση της συσσώρευσης λίπους (22).

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, η θεραπεία με τεστοστερόνη και η τακτική άσκηση μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση αυτής της ορμόνης και να οδηγήσουν σε απώλεια βάρους.

8. Προγεστερόνη

Αυτή η γυναικεία αναπαραγωγική ορμόνη βοηθά στη διατήρηση των σωματικών λειτουργιών και στη διαχείριση της αναπαραγωγικής υγείας.

Τα επίπεδα της ορμόνης προγεστερόνης μειώνονται κατά την εμμηνόπαυση, το οξύ άγχος και τη χρήση αντισυλληπτικών χαπιών.

Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε χάμστερ διαπίστωσε ότι ένα φυσιολογικό επίπεδο προγεστερόνης βοηθά στη μείωση της μάζας λίπους (23).

Μια άλλη μελέτη που διεξήχθη σε ανθρώπους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία με οιστρογόνα-προγεστερόνη βοηθά στη μείωση της συσσώρευσης του κοιλιακού λίπους, βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και επιβραδύνει την εξέλιξη του διαβήτη τύπου 2 (24).

Η τακτική άσκηση, η διαχείριση του άγχους και ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των επιπέδων προγεστερόνης και της αύξησης βάρους.

9. Μελατονίνη

Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τον επίφυση Ρυθμίζει τον κιρκαδικό ρυθμό, δηλαδή τον τρόπο ύπνου και ανόδου. Τα επίπεδα μελατονίνης στο σώμα τείνουν να αυξάνονται από το βράδυ έως αργά το βράδυ και να υποχωρούν νωρίς το πρωί (25).

Η κακή ποιότητα ύπνου μειώνει το επίπεδο μελατονίνης, το οποίο οδηγεί σε χαμηλότερη σωματική δραστηριότητα, προκαλεί άγχος και διεγείρει την παραγωγή κορτιζόλης (ορμόνη του στρες) Αυτό αυξάνει το μεταβολισμό της γλυκόζης και μειώνει το επίπεδο της αδιπονεκτίνης (μια πρωτεΐνη ορμόνη που προάγει τη διάσπαση του λίπους), η οποία προκαλεί αύξηση βάρους (26), (27).

Τα χαμηλά επίπεδα μελατονίνης και η κακή ποιότητα ύπνου αυξάνουν την πρόσληψη θερμίδων τη νύχτα, η οποία σχετίζεται και πάλι με την αύξηση βάρους και τον αυξημένο ΔΜΣ (28).

10. Γλυκοκορτικοειδή

Τα γλυκοκορτικοειδή είναι στεροειδείς ορμόνες που ρυθμίζουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τη σύνθεση λιπαρών οξέων. Μια ανισορροπία στα επίπεδα γλυκοκορτικοειδών προκαλεί αύξηση βάρους και αντίσταση στην ινσουλίνη.

Μια μελέτη που διεξήχθη σε αρουραίους διαπίστωσε ότι η κεντρική χορήγηση γλυκοκορτικοειδών αυξάνει την πρόσληψη τροφής και την αύξηση του σωματικού βάρους (29).

Τώρα που γνωρίζετε ποιες ορμόνες προκαλούν αύξηση βάρους, ας δούμε τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξετε.

Συμπτώματα της αύξησης του ορμονικού βάρους

Το πιο κοινό σύμπτωμα ορμονικής ανισορροπίας είναι η αύξηση βάρους, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε:

• Λήθαργος
• Κούραση
• Δυσκολία στον ύπνο
• Πονοκέφαλο
• Κατάθλιψη
• Δυσπεψία
• Αλλαγή στην όρεξη
• Ξηρό δέρμα
• Σκούρο πρόσωπο
• Ανησυχία
• Σεξουαλική δυσλειτουργία

Επομένως, συμβουλευτείτε έναν γιατρό εάν αντιμετωπίζετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα και προχωρήστε σε ρουτίνα ορμονικού ελέγχου για σωστή διαχείριση.

Ας απαντήσουμε σε μια άλλη κοινή ερώτηση που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με την αύξηση ορμονικού βάρους.

Η θεραπεία αντικατάστασης ορμονών (HRT) προκαλεί αύξηση βάρους;

Όχι όλη η ορμονική θεραπεία οδηγεί σε αύξηση βάρους. Οι ορμόνες που είναι στεροειδούς στη φύση μπορούν να προκαλέσουν κεντρική συσσώρευση λίπους, αλλά τα στοιχεία που το υποστηρίζουν είναι μεταβλητά και όχι πειστικά.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Fertility and Sterility διαπίστωσε ότι οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που έλαβαν θεραπεία με οιστρογόνα και προγεστίνη παρουσίασαν αύξηση του σωματικού βάρους και της μάζας λίπους σε μικρό βαθμό (30).

Μερικές μελέτες αναφέρουν επίσης ότι η συνεχής ορμονική θεραπεία δεν προκαλεί σημαντικές αλλαγές στο βάρος (31), (32).

Επομένως, συμβουλευτείτε έναν γιατρό εάν αντιμετωπίζετε αύξηση βάρους. Το να πραγματοποιείτε περιοδικά μια ορμονική δοκιμή προφίλ μπορεί να σας βοηθήσει να ελέγξετε το βάρος σας.

Να τι μπορείτε να κάνετε για να χάσετε το βάρος που προκαλείται από ορμονική ανισορροπία.

Πώς να χάσετε την αύξηση ορμονικού βάρους

Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξετε την ορμονική σας ανισορροπία είναι μέσω τακτικών εξετάσεων, διαχείρισης τρόπου ζωής και φαρμάκων για το ίδιο. Να τι μπορείτε να κάνετε για να ελέγξετε το βάρος σας αυτή τη στιγμή.

• Κάντε εξετάσεις αίματος εάν αντιμετωπίζετε ανεπιθύμητη αύξηση βάρους.
• Αποφύγετε να τρώτε επεξεργασμένα τρόφιμα, αλκοόλ, σνακ αργά το βράδυ, αεριούχα και τεχνητά γλυκανμένα ποτά κ.λπ.
• Κοιμηθείτε σωστά και ήρεμα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η μικρή διάρκεια ύπνου αυξάνει τη γκρελίνη και μειώνει τη λεπτίνη στο σώμα, με αποτέλεσμα την αύξηση βάρους (33).
• Κρατήστε τον εαυτό σας ενυδατωμένο για να παραμείνετε υγιείς.
• Γεμίστε το πιάτο σας με πολλά φρέσκα λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως και φρούτα.
• Άσκηση τακτικά και κάψτε περισσότερες θερμίδες.
• Αφιερώστε μια ώρα κάθε μέρα για να εξασκήσετε βαθιά αναπνοή, γιόγκα και διαλογισμό για να μειώσετε το άγχος.

συμπέρασμα

Η ορμονική ανισορροπία μπορεί να δυσκολέψει τη μείωση του βάρους. Ελέγξτε με έναν γιατρό εάν δυσκολεύεστε να χάσετε βάρος ακόμα και μετά από έναν υγιεινό τρόπο ζωής και διατροφή.

Για τη θεραπεία της ορμονικής ανισορροπίας, συνιστάται να ελέγχετε το ορμονικό προφίλ σας ανά τρίμηνο, να ακολουθείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής και να ασκείτε για να κάψετε περισσότερες θερμίδες.

Απαντήσεις εμπειρογνωμόνων για ερωτήσεις αναγνωστών

Πώς μπορώ να απαλλαγώ από το ορμονικό λίπος της κοιλιάς;

Εάν έχετε ορμονικό λίπος στην κοιλιά, ελέγξτε τα επίπεδα ινσουλίνης και στεροειδών σας. Τρώτε υγιεινά, ασκείστε τακτικά και λαμβάνετε σωστά φάρμακα εάν ανιχνευθεί με ορμονική ανισορροπία.

Ποια ορμόνη σας βοηθά να χάσετε βάρος;

Εάν έχετε τον σωστό έλεγχο των ορμονών της πείνας, της γκρελίνης και της λεπτίνης, μπορείτε να διατηρήσετε το βάρος σας εύκολα.

Μπορώ να αποκτήσω ορμονικό βάρος μετά την ηλικία των 50 ετών;

Εάν περνάτε από την εμμηνόπαυση ή είστε κατά την εμμηνόπαυση, μπορείτε να αυξήσετε το βάρος μετά από 50. Το οιστρογόνο είναι η ορμόνη που ρυθμίζει το βάρος σας αυτή τη στιγμή. Λόγω της εμμηνόπαυσης, το επίπεδο των οιστρογόνων μειώνεται, γεγονός που προκαλεί συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά και την κάτω κοιλιακή χώρα.

33 πηγές

Το Stylecraze έχει αυστηρές οδηγίες προμήθειας και βασίζεται σε μελέτες από ομοτίμους, ακαδημαϊκά ερευνητικά ιδρύματα και ιατρικούς συλλόγους. Αποφεύγουμε τη χρήση τριτογενών αναφορών. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα σχετικά με το πώς διασφαλίζουμε ότι το περιεχόμενό μας είναι ακριβές και ενημερωμένο διαβάζοντας την συντακτική πολιτική μας.

• Φυσιολογία, ενδοκρινικές ορμόνες, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ, Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK538498/

• Lovejoy, J C. «Η επίδραση των ορμονών του φύλου στην παχυσαρκία σε όλη τη διάρκεια της γυναικείας ζωής». Εφημερίδα της γυναικείας υγείας vol. 7,10 (1998): 1247-56.

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9929857

• Schwarz, Neil Α et αϊ. «Μια ανασκόπηση των στρατηγικών ελέγχου του βάρους και των επιπτώσεών τους στη ρύθμιση της ορμονικής ισορροπίας». Περιοδικό διατροφής και μεταβολισμού νο. 2011 (2011): 237932. doi: 10.1155 / 2011/237932

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3147122/

• Φυσιολογία, ορμόνη θυρεοειδούς, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ, Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK500006/

• Πώς λειτουργεί ο θυρεοειδής αδένας; Ινστιτούτο Ποιότητας και Απόδοσης στην Υγεία, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ, Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK279388/

• Sanyal, Debmalya και Moutusi Raychaudhuri. «Υποθυρεοειδισμός και παχυσαρκία: Ένας ενδιαφέρων σύνδεσμος». Ινδικό περιοδικό ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού vol. 20,4 (2016): 554-7. doi: 10.4103 / 2230-8210.183454

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4911848/

• Kinoshita, Hiroyuki et al. «Σοβαρός υποθυρεοειδισμός που σχετίζεται με τον βαθμό οιδήματος σε έναν ασθενή με νέφρωση». Κλινικές και πρακτική vol. 1,3 e78. 13 Οκτωβρίου 2011, doi: 10.4081 / cp.2011.e78

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3981359/

• Radetti, G et αϊ. «Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής βελτιώνουν τη σύνθεση του σώματος, τη λειτουργία του θυρεοειδούς και τη δομή στα παχύσαρκα παιδιά». Εφημερίδα ενδοκρινολογικής έρευνας τόμος. 35,3 (2012): 281-5. doi: 10.3275 / 7763

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21623157

• Ahima, Rexford S. "Επανεξέταση του ρόλου της λεπτίνης στην παχυσαρκία και την απώλεια βάρους." Η Εφημερίδα της κλινικής έρευνας vol. 118,7 (2008): 2380-3. doi: 10.1172 / JCI36284

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2430504/

• Izadi, Vajiheh et al. "Διατροφικές προσλήψεις και συγκεντρώσεις λεπτίνης." ARYA atherosclerosis vol. 10,5 (2014): 266-72.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4251481/

• Shapiro, Alexandra et al. «Η αντοχή στη λεπτίνη που προκαλείται από τη φρουκτόζη επιτείνει την αύξηση βάρους ως απόκριση στη μετέπειτα διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά» Αμερικανικό περιοδικό φυσιολογίας. Ρυθμιστική, ολοκληρωμένη και συγκριτική φυσιολογία vol. 295,5 (2008): R1370-5. doi: 10.1152 / ajpregu.00195.2008

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18703413

• Ahima, Rexford S. "Επανεξέταση του ρόλου της λεπτίνης στην παχυσαρκία και την απώλεια βάρους." Η Εφημερίδα της κλινικής έρευνας vol. 118,7 (2008): 2380-3. doi: 10.1172 / JCI36284

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2430504/

• Αντίσταση στην ινσουλίνη, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ, Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK507839/

• Cummings, DE et αϊ. "Η προ-διάδοση αύξηση των επιπέδων γκρελίνης στο πλάσμα υποδηλώνει ένα ρόλο στην έναρξη γεύματος στους ανθρώπους." Diabetes νοί. 50,8 (2001): 1714-9. doi: 10.2337 / διαβήτης.50.8.1714

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11473029

• Makris, Marinos C et al. «Ghrelin και παχυσαρκία: Προσδιορισμός κενών και εξάλειψης μύθων. Μια επανεκτίμηση. " In vivo (Αθήνα, Ελλάδα) τομ. 31,6 (2017): 1047-1050. doi: 10.21873 / invivo.11168

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5756630/

• Brown, LM και DJ Clegg. «Κεντρικές επιδράσεις της οιστραδιόλης στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής, του σωματικού βάρους και της λιποθυμίας». Το περιοδικό της βιοχημείας στεροειδών και της μοριακής βιολογίας τόμος 122,1-3 (2010): 65-73. doi: 10.1016 / j.jsbmb.2009.12.005

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2889220/

• Cleary, Margot P και Michael E Grossmann. «Minireview: Παχυσαρκία και καρκίνος του μαστού: η σύνδεση οιστρογόνων.» Ενδοκρινολογία τομ. 150,6 (2009): 2537-42. doi: 10.1210 / en.2009-0070

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2689796/

• McTiernan, Anne et al. «Σχέση ΔΜΣ και σωματικής δραστηριότητας με ορμόνες φύλου σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες». Παχυσαρκία (Silver Spring, Md.) Vol. 14,9 (2006): 1662-77. doi: 10.1038 / oby.2006.191

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17030978

• . van der Valk, Eline S et αϊ. «Άγχος και παχυσαρκία: Υπάρχουν πιο ευαίσθητα άτομα;». Τρέχουσες αναφορές παχυσαρκίας vol. 7,2 (2018): 193-203. doi: 10.1007 / s13679-018-0306-y

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5958156/

• Rossum, Elisabeth FC van. "Παχυσαρκία και κορτιζόλη: Νέες προοπτικές σε ένα παλιό θέμα." Wiley Online Library, John Wiley & Sons, Ltd, 23 Φεβρουαρίου 2017, onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/oby.21774.

  onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1002/oby.21774

• Φυσιολογία, τεστοστερόνη, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ, Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

  www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK526128/

• Fui, Mark Ng Tang et al. «Μειώθηκε η τεστοστερόνη στην ανδρική παχυσαρκία: μηχανισμοί, νοσηρότητα και διαχείριση.» Ασιατικό περιοδικό andrology vol. 16,2 (2014): 223-31. doi: 10.4103 / 1008-682X.122365

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3955331/

• Bhatia, AJ και GN Wade. «Η προγεστερόνη μπορεί είτε να αυξήσει είτε να μειώσει την αύξηση βάρους και την λιποθυμία σε συριακά χάμστερ με ωοθήκες. Φυσιολογία & συμπεριφορά τόμος 46,2 (1989): 273-8. doi: 10.1016 / 0031-9384 (89) 90267-9

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/2602469

• «Κατανόηση της αύξησης βάρους στην εμμηνόπαυση». Taylor & Francis,

  www.tandfonline.com/doi/full/10.3109/13697137.2012.707385

• Γρίβας, Θεόδωρος Β, και Όλγα Δ Σαββίδου. «Μελατονίνη το« φως της νύχτας »στην ανθρώπινη βιολογία και την εφηβική ιδιοπαθή σκολίωση.» Scoliosis τομ. 2 6. 4 Απριλίου 2007, doi: 10.1186 / 1748-7161-2-6

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1855314/

• Gupta, Neeraj K et al. «Η παχυσαρκία σχετίζεται με κακή ποιότητα ύπνου στους εφήβους;». Αμερικανικό περιοδικό ανθρώπινης βιολογίας: το επίσημο περιοδικό του Human Biology Council vol. 14,6 (2002): 762-8. doi: 10.1002 / ajhb.10093

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12400037

• Patel, Sanjay R και Frank B Hu. «Σύντομη διάρκεια ύπνου και αύξηση βάρους: συστηματική ανασκόπηση». Παχυσαρκία (Silver Spring, Md.) Vol. 16,3 (2008): 643-53. doi: 10.1038 / oby.2007.118

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2723045/

• Greer, Stephanie M et al. «Ο αντίκτυπος της στέρησης ύπνου στην επιθυμία διατροφής στον ανθρώπινο εγκέφαλο». Nature επικοινωνίες vol. 4 (2013): 2259. doi: 10.1038 / ncomms3259

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3763921/

• Veyrat-Durebex, Christelle, et αϊ. "Η κεντρική χορήγηση γλυκοκορτικοειδών προάγει την αύξηση βάρους και την αύξηση της έκφρασης 11β-υδροξυστεροειδούς αφυδρογονάσης τύπου 1 σε λευκό λιπώδη ιστό» PLOS ONE, Δημόσια Βιβλιοθήκη Επιστημών, journal.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0034002.

  journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0034002

• Reubinoff, BE et αϊ. «Επιδράσεις της θεραπείας αντικατάστασης ορμονών στο βάρος, τη σύνθεση του σώματος, την κατανομή λίπους και την πρόσληψη τροφής σε πρώιμες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες: μια προοπτική μελέτη» Γονιμότητα και στειρότητα vol. 64,5 (1995): 963-8. doi: 10.1016 / s0015-0282 (16) 57910-2

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7589642

• Guthrie, JR et al. «Αύξηση βάρους και εμμηνόπαυση: μια πενταετής προοπτική μελέτη». Climacteric: το περιοδικό της International Menopause Society vol. 2,3 (1999): 205-11. doi: 10.3109 / 13697139909038063

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11910598

• Norman, RJ et αϊ. «Θεραπεία αντικατάστασης οιστρογόνου και προγεστογόνου ορμονών για γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση και μετά την εμμηνόπαυση: κατανομή βάρους και σωματικού λίπους». Η βάση δεδομένων Cochrane με συστηματικές κριτικές, 2 (2000): CD001018. doi: 10.1002 / 14651858.CD001018

  pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10796730

• Taheri, Shahrad et al. «Η σύντομη διάρκεια ύπνου σχετίζεται με μειωμένη λεπτίνη, αυξημένη γκρελίνη και αυξημένο δείκτη μάζας σώματος.» PLoS φάρμακο vol. 1,3 (2004): e62. doi: 10.1371 / journal.pmed.0010062

  www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC535701/